امروزسه شنبه 3 مهر 1397

وصيت ‌نامه شهید محمد حسين كاظمى

بسم الرحمن الرحيم

«يا ايتها النفس المطمئنه . ارجعى الى ربك را ضيه مرضيه .فادخلى فى عبادى و ادخلى جنتى . »

سوره الفجر آيه هاى 27تا30

پروردگارا جز شراب وصال تو چيز ديگرى عطش مرا نمى كاهد و بجز ديدار تو چيز ديگرى عشق مرا خاموش نمى سازد و جز ديدن رحمت تو بر اين گنه كار چيز ديگرى اشتياق مرا سير نمى‌سازد.

خدايا كارى كه موجب قرب تو شود از تو مى‌طلبم و آرزو مندم مرا به راهى بدارى كه تو را از غير تو دوست بدارم . بارالها من گنه كاررا از خود جدا مساز و از درگاهت دور مكن اى خدايكه نعمت و بهشت و دنيا وآخرت من تويى .

خدايا با چه توشه اى روى به درگاهت آورم در صورتى كه كوله بارم سنگينى مى كند از گناه و

شرمنده درگاه تو هستم پس  توخود مرا هدايت كن و با عطا كردن بخشش خود مرا درجه رفيع بخش. زندگى روشنى بخش و سازنده انسانى جز كشش و كوشش و مبارزه براى تكامل و بهتر زيستن و ساختن مدينه فاضله معناى د يگرى ندارد خوردن و خوابيدن .ساختن و ويران كردن . و در سايه سر نيزه زيستن و از خورشيد فروزان معنو يات و اخلاق بى نصيب بودن را نتوان زندگى شرافتمندانه انسانى ناميد . چونكه سومين پيشواى انقلابى  شيعيان  زندگى را جز عقيده و جهاد نمى داند .

جهاد در راه ايمان ،جهاد در راه آزادى و استقلال ،جهاد در راه محرومان و حقوق از دست رفته .

آرى هر چند كه  مشكلات و سختيها براى اهل ايمان روز به روز فزونتر مى گردد اما هر كه بخواهد به سر منزل مقصود برسد  بايد كه مشقات و سختيها را بر خود هموار سازد و تمامى دنيا با سختيهايش امتحانى بيش نيست و خوشابحال آن كسانى كه‌راه را با تمامى مشكلات پيمودند و مى پيمايند كه رحمت ايزدى و قرب خداوند شامل حالشان باد هر چند كه من گنه كار از خود چيزى ندارم ولى آنچه كه مى گويم از زبان و پيام شهداست باشد كه مورد لطف خداوند قرار بگيرم  .

بله شهدا رفتند اما با ديدى باز و ايمان قوى و با علم به اينكه براى چه مى روند وتنها راه رسيدن به حق و خدا تنهامبارزه (با نفس و جهاد بود ) كه شهدا اين راه را پيمودند . آنها رفتند و با رفتن خويش مسئوليتى بس سنگين بر دوش ما نهادند و اين ما وشما هستيم كه بايد حافظ دستاوردهاى آنها كه همانا (حمايت از اسلام و امام -حفظ وحدت و يكپارچگى و مبارزه براى نجات محرومان) چيز ديگرى نبود باشيم آرى اگر در آن زمان امام حسين (ع) مى گفتند آيا نمى بينيد كه به حق عمل نمى شود .اين زمان نيز اين ندا از حلقوم كسى بر مى خيزد كه رهرو حسين از سلاله اوست و چه تاسفى را از اين اندوهناكتر ميدانيد كه فقط حرفها به گفتن باشد و فقط نامى از حسين برده باشيم و بس .قدر ى فكركنيم براى چه آمده ايم اگر در تاريخ گذشته پر بار اسلام بنگريم مخصوصا زمان خود پيامبر و على (ع) آيا مبارزه و تحمل مشكلات در تمامى دوران عمر شريفشان نبود آيا اين حسين (ع) نبود كه گفت اگر دين جدم بجز كشته شدن من باقى نمى ماند پس اى شمشيرها مرا دريابيد و يامن مرگ شرافتمندانه را به از زندگى  با ظالمان مى دانم اين كارها براى چه بود ؟

بجز پايدارى دين اسلام بود؟ پس اى امت بيدار بياييد حرفها را جامه عمل بپوشانيم و ما كه مى گو ييم اى كاش با حسين (ع) بوديم در كربلا حال ندايش را جوابگو باشيم و درهمه زمانها يار و رهرو حسين (ع) باشيم پس بيا ييد راه را رانتخاب كنيم و تشخيص بدهيم حق  از باطل را ودر كنارى ننشينيم و بگوييم چه كردند و چه شد و بعد نيز خود را مسلمان بناميم .

زندگى پيكار كردن در ره انديشه هاست             

گر ندارى دين به عالم لااقل آزاده باش  پدر و مادر عزيزم :اول از شما حلاليت مى طلبم و اميدوارم كه مرا ببخشيد كه نتوانستم پاسخگوى زحمات شما باشم و اگر مى خواهيد گريه كنيد براى امام حسين (ع) گريه كنيد كه در راه اسلام چه سختيها كشيدندخداوند ما را مورد شفاعتش قرار دهد و خداوند را شكرگزار باشيد و برايم يك سال نماز و يك ماه روزه بگيريد .

اما دوستانم : من از روى تك تك شما خجالت مى كشم چونكه نتوانستم حق دوستيمان را ادا كنم خداوند مرا ببخشد و از شما مى خواهم كه مرا ببخشيد و برايم طلب مغفرت كنيد و هميشه راهنما و گذشت براى يكديگر و براى همديگر دعاى خير كنيد . انشاا... كه در روز قيامت اول مورد رضا و خشنودى خداوند و بعد نيز شفاعت حسين (ع) و شهدا شامل حالمان گردد .

خدايا ما را موفق كن تا بتوانيم اين محرومان را از فقر فرهنگى و مادى نجات بخشيم .

خدايا ما را توفيق ده تا هميشه شكرگذار نعمتهايت خصوصا امام عزيز باشيم .

خدايا ما را ببخش و با رحمت خويش گناهان ما را بپوشان و ما را مورد لطف خود قرارده .

                                              آمين يا رب العالمين          والسلام   

محمد حسين كاظمى

  20 صقر 3/7/65

کلیه حقوق این سایت متعلق به شهیدانه ها می باشد.

طراحی و اجرا : ارتباط گستران پویا